15 Απριλίου 2018

''ψελλίζοντας τον έρωτα'' - Σοφία Θεοδοσιάδη.

Αγαπημένε μου..........
μας κύκλωσε η Άνοιξη..μας ''απειλεί''..ασφυχτικά
δεν το ακούς το μακρινό τραγούδι μας...
γραμμόφωνο θαρρείς..σε ξεχασμένο καφενείο..
φέρνει τις νότες μοναχά για μας..
τους ήχους μας μοιράζει..πετά..
μας πλησιάζει επικίνδυνα..
επάνω από τα βάτα πια δεν στέκεται της λίμνης..
χορδές μεταξωτές βιολιού..στα νούφαρα δοξάρι..
λυπάμαι που άργησα αποβραδίς..
φεγγάρι μου τα φταις κι εσύ..που έλεος δε δείχνεις..
φοβούμαι μη και δεν προκάνω τα..
τα μαραμένα νούφαρα να κλαίω στην άκρια 
μέσα στις βατιές..πριν να γενεί..
στο στήθος σου το τριχωτό..χάδι για να τα κάμω...
έλα κοντά μου απόψε..μη με φοβηθείς..
χάρισε..και μη λυπηθείς..σκόρπισε το κορμί σου..
εκεί στην άκρια της λίμνης μας..της λίμνης της κρυφής..
μαζί..μονάχοι μας..και μη τσιγκουνευτείς..
να σκορπιστούμε..ρουφώντας το 
νέκταρ πολύτιμο θαρρείς στις θυμαριές..
είναι αργά μεσάνυχτα..κι είναι φορές που νιώθω..
πως θα 'πρεπε να ζω σε μία άλλη εποχή..
ρομαντικής το ξωτικό..
να μην ηχούν τα λόγια μου παράξενα..
να βρίσκουνε αντίκρυσμα..σε ανοιχτές καρδιές...
σε πανηγύρι να κινούν οι αισθήσεις μας ολόγυμνες..
σε ένα σεντόνι αμαρτωλό..γλυκά προστατευμένες..
στο μαξιλάρι της ψυχής μου το μεταξωτό..
βελούδινα τα όνειρα κουρνιάζουν..
εσύ κι εγώ..ψελλίζοντας τον έρωτα..

 ''ψελλίζοντας τον έρωτα''- Σοφία Θεοδοσιάδη
..........................................................................................................

............................................................................................................