10 Φεβρουαρίου 2018

''της προσμονής το χρώμα..'' - Σοφία Θεοδοσιάδη.


Τρυπώνεις απροσδόκητα..λαθρεπιβάτης βιαστικός..
ταξιδευτής αέναης του σύμπαντος διαδρομής.. 
της προσμονής ταξιδευτής..στις παριές των βράχων
δε χόρταινε την ομορφιά..στ' άνθια τα λευκά σου..
έκοψε λούλουδα απ' το περβόλι της καρδιάς..η κόρη
στεφάνι λες μαγιάτικο..κασκόλ για να σου πλέξει..
να το φορείς στην καταχνιά..αγιάζι μη σε πιάνει..
άσπρα τα άνθια ύφανε..κεντίδια σου στα κρόσσια.. 
εμοιάζανε της προσμονής..σε ροζ αμυγδαλιάς..
Βράχος εσύ..κι εκείνη ευαίσθητης ..ευάλωτης 
ανεμοδαρμένης νύφης στου Χειμώνα τα σκαλιά..
αέναη η γέννα σου στα εντός της...
αφόβητη..αυτή όπως κι εσέ..χιονιάδες αψηφά..
τα σκορπισμένα πέταλα ανέμων γίνονται φτερά..
ανθεί..πλανόδιος συλλέκτης ομορφιάς..
του αποθηκευμένου σπόρου της του έρωτα
στο χέρσο της ψυχής της το λιβάδι..
αφύπνισης..μιας αναγέννησης σποράς..
παίρνει τους δρόμους και θωρεί..
στο αντίκρυσμα μιας άνθησης λευκής..
προσμένει καρτερώντας πα στα βράχια
από το σφιχταγκιάλιασμα ο έρωτας
 Φυλλίδας....Δημοφώντος
ελπιδοφόρο μήνυμα ανθοφορίας αιώνιο..
φέρνει στ' αυτιά της και σκορπά..
έρωτα αληθινού που ακούμπησε..
φτερά καρδιές και σώμα...
ανθεί..γιορντάνι βάζει στα μαλλιά..
σε κόντρα των καιρών...
γεννά μιαν Άνοιξη της ενδοχώρας της..
τους μύθους χτίζει στου καθένα την καρδιά.
με στέρεα υλικά..κι ανθεί μες στους αιώνες..
δύσκολοι οι Χειμώνες οι μοναχικοί..
αντάμα αγκαλιασμένα δε λυγούν..
τα ευαίσθητα κλαριά της..

'' της προσμονής το χρώμα'' - Σοφία Θεοδοσιάδη
............................................................................................................

ένα βαλς η ζωή..
μιας προσμονής στιγμής η ευτυχία..........
η μουσική..το άγγιγμα.. που αφουγκράζεται..
όμορφο παζλ..ψυχής γεμάτης άνθια.....
Ευχαριστώ Νικόλα μου!!! 
για το μοναδικό αφιέρωμα !!!
μονάχα λίγοι ξέρουν να ''κουμπώνουνε''
τις μουσικές στο γιαδάκι της ψυχής μου...
η φίλη σου Σοφία.........................



............................................................................................................