4 Φεβρουαρίου 2018

Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒღ κρυμμένο γράμμα 11 ღƸ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ




Τραγουδάει η βροχή στης καρδιάς μου τον τσίγκο
τακ ..τακ..αχ τα μάτια της τακ τακ αχ το χαμόγελο της  
Ξημερώνει η μέρα και στην σκέψη της  
παίζει κουτσό στην αυλή μου τσαχπίνικο πιτσιρίκι 
Και οταν εκείνο το μουτράκι της παίρνει παραπονιάρικο ύφος
αχ αυτή η καρδιά ένα κόκκινο καραμελωμενο μήλο γίνεται
να τις γλυκάνει την ψυχούλα και να μου σκάσει ένα σκέρτσο
Ήρθε στον ύπνο μου ο Μορφέας και με ρώτησε  λέγε πόσο την αγαπάς ?  
Έχει αλήθεια μέτρο η αγάπη ?
Την αγαπώ όσο  μια ματιά κύμα ..όσο  ένα γέλιο πρωινός ήλιος
τόσο όσο ένα ταχύπαλμο ποίημα..όσο ένα τραγουδι πασχαλιάς
την αγαπω σαν το παιδί που κρύβω μέσα μου  
Την αγαπώ...όπως  λατρεύεις..την αγαπώ ετσι απλά

nikos Davios 4/2/2018
προς εμένα..
.................................................................................................................................