31 Οκτωβρίου 2017

''αφιονισμένος λες'' ..- Σοφία Θεοδοσιάδη.

''Αφιονισμένος'' λες..καθήμενος στην άκρια..
μιας ελευθερίας αναζητητής..κατάντησες..
μια μαριονέτα ασήμαντη..μιας χρήσεως σε θέατρο σκιών..
ζητιάνος ανθρωπιάς..
σε ονομάσανε κατά καιρούς..πρόσφυγα άλλοτε σε βάφτισαν..
κι άλλοτε μετανάστη..άλλοι σε είπαν άστεγο..
κίνησες από μακριά..ή και ''ξεβράστηκες'' στ' αζήτητα..
ούτε που τις φαντάστηκες τις αλυσίδες σου της λευτεριάς..
παραξενεύτηκες θαρρείς..σαν ανακάλυψες με μιας..
πως το δικό σου πέρασμα προς την ελευθερία..
ήταν παγίδα αυτοεγκλωβισμού..στις ταξικές τους κοινωνίες..
την ελευθερία ποτέ σου δε διδάχθηκες ως έπρεπε..
ίσως και να σου τη διδάξανε..στα ελλειπή σχολειά σου...
μα εφύτρωνε μονάχη της..στα σπάργανα του νου σου..εντός..
φτερά εκόλλαγε τα βράδια σου στα όνειρα..
 μες στον ερειπωμένο κόσμο σου..οι λέξεις πια πενθούν..
η ύστατη ελπίδα σου αναζητά..
μα ανθός δεν φύεται σε εδάφη σκιερά..
Τώρα ήρθες κατάφατσα με τη μιζέρια τους..
κάθεσαι εκεί στην άκρια σκεφτικός..
αναλογίζεσαι ποιό είναι το καλύτερο..
να ζεις ελέυθερος στον μίζερο τον τόπο σου..
ή αλυσίδες νοερά να τις φοράς..
της καταφρόνιας θύμα τους..
ο ''δαχτυλοδειχτούμενος''..ο παρακατιανός..
των..που μοιράζουνε τον κόσμο...
για ειρήνη πάντοτε μιλούν εις τα συνέδρια..
να κρύψουν τη ντροπή και τις ''πομπές'' τους...?
Θλιμμένο μου αλάνι..σκυθρωπό..
αφιόνι ποτισμένο αναζήτησης..
πάντα οι ανθρώποι ''πατώντας'' προχωρούσαν...

 ''αφιονισμένος λες'' - Σοφία Θεοδοσιάδη..
..............................................................................................................