29 Μαρτίου 2017

Ο έρωτας και ο θάνατος..................

«Καταπώς έχουν να μας διδάξουν οι σοφοί και οι ποιητές, αλλά και καταπώς έχει να μας δείξει η προσωπική μας εμβίωση και εμπειρία, η δοκιμασία ζωής δηλαδή, δύο είναι οι ψηλότερες κορυφές της καταδρομικής πορείας του βίου μας. Η πείρα του έρωτα, και η πείρα του θανάτου.


Ο έρωτας και ο θάνατος είναι δύο στιγμές απόλυτα μοναδικές για τον καθένα μας. Ποτέ δε γίνεται να ζήσουν δύο άνθρωποι την ερωτική τους βίωση με όμοιο τρόπο. Αλλά με όμοιο τρόπο ποτέ δε γίνεται να ζήσουν και τη βίωση θανάτου.

Ο δόλιος Μάκβεθ έζησε εντελώς διαφορετικά πράγματα στο θάνατό του από τον τραγικό Οθέλλο. Για να λάβω δύο ήρωες του Σαίξπηρ.Και η Ναστάσια Φιλίπποβνα έζησε εντελώς διαφορετικά πράγματα στον έρωτά της από την Ιοκάστη. Για να λάβω δύο ηρωίδες από την τραγωδία του Ντοστογιέβσκι και του Σοφοκλή.
 ..............................................................................................................
Κάθε φορά που ερωτεύουνται δύο άνθρωποι, γεννιέται το σύμπαν. Ή, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που ερωτεύουνται δύο άνθρωποι γεννιέται ένας αστέρας με όλους τους πρωτοπλανήτες του.

Και κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος, πεθαίνει το σύμπαν. Ή, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος στη γη, στον ουρανό εκρήγνυται ένας αστέρας supernova.
..............................................................................................................

Έτσι, από την άποψη της ουσίας ο έρωτας και ο θάνατος δεν είναι απλώς στοιχεία υποβάθρου. Δεν είναι δύο απλές καταθέσεις της ενόργανης ζωής.
Έξω από τον έρωτα και το θάνατο πρωταρχικό δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Αλλά ούτε είναι και νοητό να υπάρχει. Τα ενενήντα δύο στοιχεία της ύλης εγίνανε, για να υπηρετήσουν τον έρωτα και το θάνατο. Και οι τέσσερες θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης, ηλεκτρομαγνητική ασθενής ισχυρή βαρυτική, λειτουργούν για να υπηρετήσουν τον έρωτα και το θάνατο.


Όλα τα όντα, τα φαινόμενα, και οι δράσεις του κόσμου είναι εκφράσεις, σαρκώσεις, μερικότητες, συντελεσμοί, εντελέχειες του έρωτα και του θανάτου.

“Τι έρωτας, τι θάνατος, δεν έχεις να διαλέξεις”.»
Δημήτρης Λιαντίνης – “Γκέμμα”.
..............................................................................................................
.



Ίσως κάποιοι που δεν αντέχουνε ή και να μην κατανοούν εκείνο το ''πολύ'..που έφερε κατάσαρκα.. στο νου του..ο Δάσκαλος  Λιαντίνης..γιατί ήταν δάσκαλος με Δ κεφαλαίο..κι όσοι ''γευτήκαν'' τις διδασκαλίες του το ξέρουνε καλά..τον έχουν κλείσει και βαθιά μες στην ψυχή τους..ίσως λοιπόν να πουν πως είναι πια πολύ υπερτιμημένος..Όχι αγαπητοί μου ..υπήρξε ένας ευφυέστατος..πέραν του καθιερωμένου και συνηθισμένου γύρω μας..ίσως γι αυτό να ''γράφει'' ως ''ασύνήθιστος''στα μάτια μας..που και βέβαια ..επικροτώ πως ήταν ασυνήθιστος..καθώς εσυνελάμβανε ιδέες υψηλές..που ένας μέτριος νους δε συλλαμβάνει..

Χάρισμα άνωθεν του εδόθη.. και πολύ αγάπη για τη μελέτη και τη μάθηση..εύστροφος νους..μα εμείς κοινοί θνητοί..όπως κι ο ίδιος άλλωστε θνητός κι αυτός..μα ίσως κάποιοι δεν ηδυνάμεθα το ασυνήθιστο να εξηγήσουμε ..να το ερμηνεύσουμε και να το φέρουμε στα μέτρα μας συχνά..Ας το ''γευτούμε'' όμως σαν το πο ''ακριβό'' μας έδεσμα..που μας προσφέρει ο εκπληκτικός του νους..και μάλιστα εντελώς δωρεάν...

η φίλη σας Σοφία..
..........................................................................................................................