23 Φεβρουαρίου 2017

λίγοι οι ''βουτηχτάδες'' της αγάπης..- της Σοφίας Θεοδοσιάδη.



Λίγοι οι ''βουτηχτάδες'' της αγάπης της αληθινής..που κύματα αψηφούν..που θάλασσες πλατιές δε σκιάζονται..καπεταναίοι χρίζονται..ανοίγουνε στο άγνωστο πανιά..Ήτανε μέρα αλλιώτικη ετούτη η μέρα η σημερνή..πάνε σαράντα χρόνια..μα τυπωμένη μένει ακόμα εκεί μες στο ''τεφτέρι'' της καρδιάς..επανάληψη ανάγνωσης ζητεί..ήτανε μέρα βροχερή..απόκριες και οι μασκαράδες εχορεύανε ανέμελα στους δρόμους και στης Πλάκας τα σοκάκια..

Κι εσύ..μόλις που εγυρίσαμε απ' της εκκλησιάς τα στεφανώματα.. θέλησες μες στο πλήθος να χαθούμε με τους φίλους μας.. κι εμείς..'Σαν άλλοι ''μασκαράδες της αγάπης''.. της αληθινής .. στους ήχους της βραδιάς να αφεθούμε..έτσι..σαν πανηγύρι ήθελες να μοιάζει η ένωση αυτή..σαν πανηγύρι της αγάπης... Πάντα  ήσουν ανατρεπτικός και απρόβλεπτος..δε σου αρέσαν τα κατεστημένα ..οι χαιρετούρες και τα τυπικά..Πάνε σαράντα χρόνια αγάπη μου γλυκειά..μια ολόκληρη ζωή..και ακόμη η αγάπη μέσα μου..ακόμα κατοικεί... !!! Χαρίζουνε ρουμπίνια για τη μέρα αυτή..μα εσύ ''ρουμπίνι'' εζωγράφισες  εκεί ..μες στης ψυχής τ' απόκρυφα..που ακόμα λάμπει τις νυχτιές..κι ας είσαι εκεί ψηλά...
Ήτανε του Φλεβάρη 23...
Για σένα...... 

η φίλη σας Σοφία..
..............................................................................................................