28 Αυγούστου 2016

Επιστροφή στην πόλη..της Σοφίας Θεοδοσιάδη.

Μάζεψα τα σανδάλια μου..δίπλωσα τις πετσέτες μου..πήρα τα βάζα με τις πέτρες ,τα κοχύλια μου..και ό,τι άλλο μάζεψα απ' την παραλία μου..και βγήκα πάλι μες στο δρόμο..Είχα περίεργο συναίσθημα ετούτη τη φορά..Πάει καιρός πολύς που άφησα την πόλη την πολύβουη..και λες και ήτανε η πρώτη η φορά..που στους ρυθμούς της έπρεπε από ετούτη τη στιγμή..έστω και νοερά να συνηθίσω...Να πω πως ένα σφίξιμο μες στο στομάχι μου δεν είχα? ψέμματα θάναι αυτό αν το ισχυριστώ..κι εγώ τα ψέμματα τα απεχθάνομαι οικτρά..Μπήκα στο δρόμο μου το γνώριμο..και ψιλοτραγουδώντας ..άνοιξα το παράθυρο και νόμιζα ακόμα ο βασιλικός και ο δυόσμος απ' τον κήπο μου ερχότανε μπροστά μου..

Παράξενο συναίσθημα..αλλά διόλου μελαγχολικό..Σε πιάνει μια μανία φυγής..εις την αρχή..μα προς το τέλος της επιστροφής σαν πλησιάζει η ώρα..βιάζεσαι πίσω πάλι στις συνήθειες που ήξερες..στους φίλους σου..στα καφενεδάκια τα μικρά για τον καφέ..σε κείνα να γυρίσεις..Δεν είμαι από αυτούς που τα μυαλά μου παίρνουνε ''αέρα''και ψάχνουν πάντα τόπους ξωτικούς για να ''φορτίσουνε''τις μπαταρίες..Αν τις εικόνες ομορφιάς μέσα σου εσύ ποτέ δεν τις κουβάλησες..μην περιμένεις ούτε εκεί..και μες στους τόπους που υπόσχονται ''τα μαγικά τα βράδια''ούτε εκεί και θα τις βρεις..Πήγα στα μέρη που αγάπησα και με αγάπησαν..γέμισε από τις αναμνήσεις τις παλιές..και τις καινούριες που κι αυτό το Καλοκαίρι ''εζωγράφισε''η ψυχή μου..Ακούμπησα τη σκέψη μου στα όμορφα..σε όμορφους ανθρώπους.





.Πεθύμησα τους φίλους μου λοιπόν..και ήρθε η ώρα να τους απολαύσω..Μου αρέσουν οι εναλλαγές..και οι επιστροφές..και γκρίνια για την πόλη δε με πιάνει..Έχει και η πόλη χάρες εντελώς ξεχωριστές..κι ας τη βοή της την εξέχασα για λίγο στο κεφάλι..Δεν ήρθε δα και με το τέλος αυτό των διακοπών και η συντέλεια του κόσμου..Οργάνωση χρειάζεται κι εδώ..έχει γωνιές ανεξερεύνητες και η πόλη..Και ο ήλιος και ο Αύγουστος ακόμα δεν μας χαιρετίσανε..και οι μικρές οι αποδράσεις ..όσο..για λίγο ακόμα..μέχρι για νάρθει το φθινόπωρο..μας κλείνουνε το μάτι.

Κείμενο - Σοφία Θεοδοσιάδη..
.............................................................................................................

Περνούν τα χρόνια..πάμε κι ερχόμαστε..και πάλι από την αρχή...αλλάζουνε οι άνθρωποι..λίγοι οι φίλοι που απομείναν..μα είναι αληθινοί...Γνωστοί σωρηδόν..μα η ψυχή κάθε φορά κοντοστέκεται στους εκλεκτούς..
Του χρόνου πάλι...το Καλοκαίρι...που θάρθει ελπιδοφόρο να μας γεμίσει εικόνες..
η φίλη σας Σοφία....


ΣΤΑ ΙΔΙΑ ΜΕΡΗ ΘΑ ΞΑΝΑΒΡΕΘΟΥΜΕ.


.............................................................................................................