3 Μαΐου 2016

Πάει κι αυτή η Πρωτομαγιά - της Σοφίας Θεοδοσιάδη.



Το κυνήγι μαγισσών ποτέ κανέναν δεν ωφέλησε...συχνά και  εδηλητηρίασε την καθημερινότητά μας, που ίσως προσπαθώντας ομορφότερη στα μάτια μας να φάνταζε...Σήμερα είναι Πρωτομαγιά...γιορτή της φύσης και της Άνοιξης...και των εργατών παγκοσμίως το ξεσήκωμα...απέναντι στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο...της καταπάτησης της ανθρωπιάς...και της ελευθερίας του ατόμου...της καταπίεσης ,που τη ζωή του να μη μπορεί να οδηγεί και να πορεύεται αξιοπρεπώς και με λιγάκι ευτυχία...Δεν θα γκρινιάξω σήμερα καθόλου εγώ...έτσι κι αλλιώς από τη φύση μου αισιόδοξη δηλώνω και τις πληγές στα γόνατα ξέρω να τις γιατρεύω...

Πέρασε και η μέρα η σημερινή...κι ας ήταν βροχερή...μες στις καρδιές μας την ελπίδα φύτεψε ξανά ...Μη θλίβεσθε αν το στεφάνι που εφτιάξατε...είναι από απλά υλικά...γιατί η ίδια η ζωή είναι απλή...μας γνέφει και απλόχερα τις μυρωδιές της μας σκορπά...έτσι απλά...βγείτε στα πεζοδρόμια...είναι γεμάτα δέντρα ανθισμένα...γαζίες μυρωδάτες ...νεραντζιές...πορτοκαλιές και λεμονιές...τη μύτη τ' άνθια τους σου τρυπάνε...

Δεν προβληματίστηκα καθόλου σήμερα εγώ...Γαζίες μοσχοβολητές και κατακίτρινες..που ήλιο φωτεινό θυμίζουν.. απ' το δικό μου πεζοδρόμιο και μαργαρίτες κίτρινες και κατάλευκες ...από την αλάνα του σπιτιού μου...μου φτιάξανε στεφάνι πλουμιστό...την πόρτα μου και φέτος μου στολίσανε...έτσι για το καλό...για τύχη...για την Άνοιξη...να σπάσει το ''κακό'''...και μια πορεία ολόδροση καινούρια να μου κάνει.. ένα ποδαρικό...τις μυρωδιές στην οικογενειά μου να σκορπίσει...
Και του χρόνου φίλοι μου αγαπητοί κι αγαπημένοι !!!

 Πάει κι αυτή η Πρωτομαγιά - Σοφία Θεοδοσιάδη. 
.............................................................................................................


                    Άνοιξε το παράθυρο - Αντώνης Καλογιάννης.

..............................................................................................................