26 Ιανουαρίου 2016

Λαθρεπιβάτης δίχως ναύλο...η μυρωδιά του χαρτιού.....

Πόσες φορές στ' αλήθεια δεν ανάτρεξα μες στις σελίδες των βιβλίων μου..εδώ και τόσα χρόνια τώρα, από παιδί θαρρώ πως καταφύγιο ...μέσα στις λέξεις τους τις μαγικές ...που από τα παραμύθια και μέχρι τα βιβλία αργότερα τα λογοτεχνικά....τον κόσμο άπλωναν στα πόδια μου μπροστά ...κι έτρεχα να προλάβω...
Ένας Έρωτας αλλιώτικος αυτός ...που χρόνια τώρα την κολόνια του φορώ...και ποτέ δεν με προδίδει...
Δεν βρήκα όσο κι αν προσπάθησα λιμάνι υπήνεμο και ανάπαυσης...σαν των σελίδων τις εικόνες...που ο νους μου έπλασε στο αντίκρυσμα των λέξεων...που μεγάλοι και σκεπτόμενοι βαθιά...άνθρωποι του γραπτού του λόγου και της Ποίησης...μου έδωσαν τα φώτα τους...και μούμαθαν καλά τις λέξεις ...τα νοήματα εκεί να ψαχουλεύω...
Είναι μικρή η ζωή και η γραμμή της όλο και προς το τέλος οδηγεί...και πως δεν προλαβαίνεις όλα του κόσμου τα όμορφα και τις ρήσεις των σοφών να αφομοιώσεις...
Βιβλία ατέλειωτα...σοφά...έξυπνα...αλληγορικά...αδύνατον σε μια βιβλιοθήκη του κόσμου να χωρέσουν....αδύνατον όλα να ειδωθούν...κι αδύνατον ματιές σε όλα αυτά το βλέμμα σου να ρίξει...
Είναι στο χέρι σου όμως τώρα πια...με την τεχνολογία γύρω σου να απλώνεται δελεαστικά...εσύ επιλογή και έστω και αποσπασματικά...'''διαμάντια'''της λογοτεχνίας και της ποίησης να βρεις και να τραφείς βαθιά...την ψυχοσύνθεσή σου να αλλάξεις...
Πόσες φορές δεν εταξίδεψες ...δεν εμαγεύτηκες μέσα από ένα απόσπασμα κειμένου, μια σύντομη έστω περιγραφή ...μα ουσιαστική, μια τόση δα μικρούλα λεπτομέρεια ,που την ευαισθησία σου προσπάθησε να την κεντρίσει !!!!!
Είναι τυχεροί όσοι στο διάβα τους ,αληθινούς δασκάλους είχαν....
Πόσο σημαντικό αυτό να ξέρατε !
Είναι πάρα πολύ δύσκολο να κάνεις ένα παιδί...κι έναν ενήλικα το βιβλίο να αγαπήσουν...σαν έναν έρωτα μαγικό ...σαν ένα ταξίδι μεσοπέλαγο...μ' αυτό να ταξιδέψουν...
 Ίσως όμως αν του υποσχεθείς, διαφυγή, συλλογισμούς, διαφορετικές οπτικές γωνίες, διέγερση, ερωτήματα να θέσει στον εαυτό του και σε  άλλα επίπεδα της πραγματικότητας να οδηγηθεί...ίσως το κατορθώσεις.....
Αδιάβαστα πολλά ακόμα παραμένουν και θα παραμένουνε...για εμέ και τον καθένα μας...στοίβες βιβλία ...επάνω εκεί... στα ράφια αραδιασμένα....
Τι θαυμάσιο ...τι ανέξοδο...τι συναρπαστικό να ανακαλύπτεις...τη σκέψη ανθρώπων γύρω σου...που τόλμησαν να εκφραστούν...τον χαραχτήρα τους ,τα φώτα τους να μεταλαμπαδεύσουν...
Ηρεμία ,γαλήνη, σωστή σκέψη και χαλιναγώγηση των αναγνωσμάτων...χωρίς συγκρίσεις με το εγώ ...χωρίς μίσος.. για το ανικανοποίητο της σκέψης μας ταξίδι...
Μπες λοιπόν μέσα σ'αυτή τη βάρκα και άνοιξε πανιά...για τόπους μαγικούς....ονειρικούς...τόπους που δεν θα προλάβεις  στα λιμάνια τους ν' αράξεις...μα το πέρασμά τους από κει...μέσα στο νου σου ...την ανησυχία σου θα μεγαλώσουν...εικόνες ανεξίτηλες θα σου χαρίσουν...τη νοσταλγία σου και τις αναμνήσεις σου με σελίδες πολύχρωμες θα τις γεμίσουν.....
Άραγε ...ποιό πλοίο ...ποιό βαπόρι ...ποιά βάρκα μπορεί να σε ξανοίξει σε πέλαγα τόσο μακρινά...όσο ένα καλό βιβλίο ?
Είναι μονάχα μια φορά στ' αληθινά...λαθρεπιβάτης δίχως ναύλο...εκεί μέσα στη μυρωδιά του χαρτιού να μην χωθείς...και τότε ταξίδια μαγικά και '''αναψυχής''' θα αναζητήσεις....
Γιατί  όπως  μας λέει..πολύ σωστά ... και μια Κινέζικη παροιμία: 
<<Ένα βιβλίο είναι ένας κήπος, που τον κουβαλάμε στην τσέπη μας. >>

Κείμενο - Σοφία Θεοδοσιάδη - Εκπαιδευτικός.
.................................................................................................................................................................... 










«Περιφρονείτε τα βιβλία εσείς που όλη σας η ζωή είναι βουτηγμένη μέσα στη ματαιότητα και στη φιλοδοξία, και στην αναζήτηση των ηδονών ή μέσα στην οκνηρία. Αλλά σκεφτείτε πως όλος ο γνωστός κόσμος δεν κυβερνιέται παρά μόνο με τα βιβλία, εκτός απ' τα άγρια έθνη.»
Βολτέρος
................................................................................................................................................................

Χάθηκα μέσα στων βιβλίων τα ταξίδια
πόνεσα τα μάτια και το μυαλό προσπάθησα σε τάξη να βάλω... τις λέξεις να χωρεί
 μα αυτό που κατάφερα θαρρώ  ήταν να κρύψω μέσα μου ένα παιδί
και να αντιλαμβάνομαι την σκόνη των χρόνων... την ματαιοδοξία και την κακομοιριά των δήθεν...
μα αυτό πονάει Σοφάκι μου ...σκληρό πράγμα να αντιλαμβάνεσαι και το έλα των ανθρώπων και το πήγαινε ....
 nikos Davios
...................................................................................................................................................................