23 Σεπτεμβρίου 2015

"Ένα Διαφορετικό Τριαντάφυλλο"

Κι αν σου μιλώ με παραμύθια και παραβολές ..είναι γιατί τ' ακούς
γλυκύτερα κι η φρίκη δεν κουβεντιάζεται,γιατί είναι ζωντανή ,γιατί είναι αμίλητη και προχωράει.......
Αργύρης Χιόνης
💕💕 💕💕💕💕
Στη ζωή έχει σημασία τί είσαι εσύ κι όχι τι βλέπουν οι άλλοι. Κι όσο κι αν θέλουν να σε κάνουν να τους μοιάσεις, θα πρέπει να έχεις το σθένος και τη δύναμη να αντισταθείς.
Γιατί όλη η ομορφιά μας, όλη η ουσία της ύπαρξής μας, βρίσκεται σε αυτή τη λεπτή γραμμή που μας χωρίζει από τους άλλους, και λέγεται μοναδικότητα.
 Γιατί οπωσδήποτε πρέπει να μας πείσουν οι άλλοι να ακολουθήσουμε  το ''ρεύμα ''' τους ?

Μοιράζομαι μαζί σας το παρακάτω παραμύθι για τη διαφορετικότητα
      Σοφία Θεοδοσιάδη
 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
"Ένα διαφορετικό τριαντάφυλλο"

Μια φορά κι έναν καιρό μέσα σ` έναν μεγάλο κήπο με κατακόκκινα τριαντάφυλλα, υπήρχε και ένα τριαντάφυλλο που ήταν διαφορετικό από όλα τα άλλα. Αυτό που το έκανε διαφορετικό ήταν ότι δεν είχε καθόλου αγκάθια.

 Έτσι τα υπόλοιπα τριαντάφυλλα το κοροϊδευαν
 " Χα χα οι κάμπιες θα σου φάνε όλα τα φύλλα αφού δεν έχεις αγκάθια να προστατευτείς.

" Ακόμη και τα μπουμπούκια που δεν είχαν γίνει μεγάλα τριαντάφυλλα του φώναζαν: "Πόσο αδύναμο μοιάζεις, τα αγκάθια είναι κάτι σαν την πανοπλία μας και εσύ μοιάζεις τόσο ανυπεράσπιστο ...
Το τριαντάφυλλο έμοιαζε τόσο μόνο και θλιμμένο που δεν ήταν σαν όλους τους άλλους. Η αλήθεια είναι όμως πως ο κάθε κίνδυνος που μπορούσε να εμφανιστεί για το τριαντάφυλλο εξαφανιζόταν με μιας

...; Για παράδειγμα η καλύτερη του φίλη ήταν μια κάμπια, που φυσικά δεν του έτρωγε τα φύλλα, γιατί την άφηνε να ανεβαίνει μέχρι την κορυφή του και να μπορεί και αυτή να βλέπει τον κήπο από ψηλά. Το τριαντάφυλλο είχε κάνει πολλούς φίλους.

 Οι δροσοσταλίδες έκαναν τσουλήθρα χωρίς να φοβούνται μήπως πέσουν πάνω σε κανένα αγκάθι. Όλοι το λάτρευαν το τριαντάφυλλο στον κήπο, εκτός από τα άλλα τριαντάφυλλα που μάλλον το ζήλευαν
.
 Ένα βράδυ λοιπόν, πριν κοιμηθεί το τριαντάφυλλο επειδή δεν άντεχα την περιφρόνηση των άλλων λουλουδιών ευχήθηκε να ξυπνήσει με αγκάθια. Το ευχήθηκε με τόση δύναμη, που την επόμενη μέρα ξύπνησε με αγκάθια σε όλο του το κορμό. Χάρηκε τόσο πολύ με αυτό.

Δυστυχώς όμως η χαρά του δεν κράτησε για πολύ.

 "Καλημέρα όμορφο μου τριαντάφυλλο" λέει η κάμπια. "Άφησε με να ανέβω πάνω σου!"  "Ανέβα, μόνο που έβγαλα αγκάθια ...;"
"Έβγαλες αγκάθια? Μα γιατί? Κρίμα. Τώρα δεν θα μπορώ να βλέπω τον κήπο από ψηλά"

 Έτσι σιγά σιγά έχασε όλους τους παλιούς του φίλους.

Τα άλλα τριαντάφυλλα δεν το κοροίδευαν πια. Όχι γιατί τώρα ήταν πιο όμορφο με τα αγκάθια, αλλά γιατί τώρα έμοιαζε με όλα τα άλλα τριαντάφυλλα του κήπου και έτσι δεν μπορούσαν να καταλάβουν ποιο ήταν το τριαντάφυλλο που κοροίδευαν πριν.

 Μια μέρα ένα τριαντάφυλλο είπε σε ένα άλλο:
"Τελικά το τριαντάφυλλο που δεν είχε αγκάθια το έβαλε στα πόδια, δεν άντεξε άλλο εδώ, έφυγε.

.". Μα το τριαντάφυλλο ήταν εκεί.. δεν είχε φύγει ποτέ..  Είχε μετανιώσει που ευχήθηκε να αλλάξει. Δεν είχε καταλάβει ότι του είχε δοθεί ένα δώρο ...; Νόμισε ότι το σημαντικό ήταν να μην ξεχωρίζει ...
;
 Ο χειμώνας ήρθε και τα ροδοπέταλα του τριαντάφυλλου χάθηκαν όλα.
 Ας ευχηθούμε την άνοιξη που θα ξυπνήσει ξανά και θα ανθίσει να μην έχει αγκάθια. Μα κι αν έχει ...;

 Να βρει αυτό που το κάνει διαφορετικό, για να μπορούν να το ξεχωρίζουν τα άλλα τριαντάφυλλα του κήπου ...