22 Σεπτεμβρίου 2015

Οι Εικόνες Που μας Ακολουθούν...της Σοφίας Θεοδοσιάδη



Από μικρή το καταλάβαινα.
Μου μιλούσαν τα ηλιοτρόπια....
Όλα μου λέγανε ψιθυριστά..τον ήλιο έψαχναν να βρουν..να τα φωτίσει ..για να ανοίξουν όλα τους τα πέταλα.το φως του να γευτούν..
Ντρεπόμουν να φωνάζω δυνατά ,τη φωνή και τα λόγια ,που μου έβαζαν στο στόμα.
 ''Δαιμονισμένο'''' λέγαν στο χωριό μου το μικρό..τον άνθρωπο ,που άκουγε φωνές  μες στο κεφάλι..
Πως να τολμήσω να φωνάξω δυνατά εγώ λοιπόν φωνές που μου μηνούσαν ? 
Κι όταν μεγάλωσα πολύ..ποτέ μου..μα ποτέ δεν ξέχασα τα '''λόγια'' τα ψιθυριστά..εκείνα των εικόνων του χωριού μου..
Κι έψαχνα να βρω..αν ανθίζαν όλα τα ηλιοτρόπια..καθώς αλλάζαν οι καιροί ......
Τι να απογίναν άραγε αναρωτιόμουνα..στης ''ξηρασίας''..στης ανομβρίας τον καιρό.. ?

Οι απαισιόδοξοι οι φίλοι μου....μου εμηνύσανε...πως τώρα πια...εκεί στην κόχη του μικρού του τόπου μου..δε σπέρνουν δεν καλλιεργούν..πολλοί τα ''ηλιοτρόπια'' εκείνα....Μονάχα να..κάτι πεισματάρηδες..φυτεύουν κάτι λίγα...εκεί στις άκρες και στα ''σύνορα''..μα και αυτά είναι ''άτυχα''..τρέχουνε απροσκάλεστα τα αγριόχορτα.. αγριόχορτα..φυτρώνουνε όπου προλαβαίνουνε..σαν τα επιμονα ζιζάνια θαρρείς..
 Μια αγωνία με ακολουθούσε ανέκαθεν.. και με ακολουθεί μαζί μου..στις αποσκευές μου συνεχώς την κουβαλώ...αν θα προλάβουνε....αν θα τα καταφέρουνε.... αν τα κατάφεραν ποτές αυτά τα λιγοστά..το κεφαλάκι τους να στρέψουνε στον ήλιο !!!!!!

   ( Κείμενο - Σκέψεις για τα ηλιοτρόπια της ζωής μας) -
       Σοφία Θεοδοσιάδη 
....................................................................................................................................