19 Ιανουαρίου 2018

μιας ''αλκυόνας'' πέταγμα .....Σοφία Θεοδοσιάδη.

Έρχεσαι μες τα πρωινά..''αλκυονίδες μέρες'' του Χειμώνα μου
γλιστράς..και κολυμπάς στη λίμνη μου..
καθώς η ασχήμια μάχεται τη γαλήνια ομορφιά της
γίνεται γητευτής η αγάπη σου..σκορπά την την ομίχλη..
μέσα στα ήρεμα νερά της κολυμπάς..κύκνος λευκός..
της αθωότητας καθρέφτης γίνεσαι του έρωτα..
πέφτεις..ξεφεύγεις τε τις όχθες της..βουτάς...
αφήνεις πίσω ερπετά..αγκομαχούν στις καλαμιές..
ψάχνεις για νούφαρα μεταξωτά..ν' αγγίξουν τα φτερά σου...
έρχεσαι απρόσμενα τα πρωινά..αποζητάς...
μιας ''αλκυόνας'' πέταγμα..στιγμής μιας μεταμόρφωσης ..
ντύνομαι ''αλκυόνα'' για χατήρι σου..
άφοβη στο ''τσουρούφλισμα''του ήλιου των αλκυονίδων μου..
πετάω ψηλά..κόκκινα τα φτερά μου να τα βάψει...
λατρεύω το το πέταγμα..ζητάω την ορμή της..
αφήνω δάκρυ να σε βρέξει..να σε βρει..
στων κραδασμών της το πετάρισμα..
μιας αλκυόνας  το άγγιγμα..αγγίζει τα φτερά σου..
ευγενικέ..λευκέ μου κύκνε αληθινέ..
τολμώ..μιας αλκυόνας τη φωλιά..στη λίμνη μου στεριώνω..

μιας ''αλκυόνας'' πέταγμα .....Σοφία Θεοδοσιάδη
░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ 


...........................................................................................................

18 Ιανουαρίου 2018

''το φίδι και η πυγολαμπίδα''..........


Mια φορά ένα φίδι άρχισε να κυνηγάει μια πυγολαμπίδα.
Υστερα από τρεις μέρες αδιάκοπης καταδίωξης,
χωρίς δυνάμεις πια, η πυγολαμπίδα σταμάτησε και μίλησε στο φίδι:
—    Μπορώ να σου κάνω μια ερώτηση;
—    Δε συνηθίζω ν’ ακούω τα θηράματά μου, 

αλλά μια που θα σε καταβροχθίσω, μπορείς να ρωτήσεις.
—    Ανήκω στην τροφική σου αλυσίδα;
—   Όχι.
—    Σου έκανα κανένα κακό;
—   Όχι.
—    Τότε γιατί θέλεις να με σκοτώσεις; Αφού σκέφτηκε λίγο, το φίδι απάντησε:
—    Επειδή δεν αντέχω να σε βλέπω να λάμπεις.
πηγή: Μυθαγωγία.
...................................................................................................................................................................

Ο Ισπανός ψυχολόγος και ψυχίατρος Ενρίκε Ρόχας αναφέρει πως «όσοι νιώθουν ότι αποτελούν αντικείμενο του φθόνου συναδέλφων, συμμαθητών, γειτόνων, φίλων, ακόμα και συγγενών, πρέπει να ξέρουν πως το πιο σημαντικό είναι να προφυλάσσονται, να μην εκτίθενται σε καταστάσεις που προκαλούν και οξύνουν αυτό το συναίσθημα».

 Αφιερωμένη λοιπόν..για το τόσο ανθρώπινο ελάττωμα του φθόνου, η παραδοσιακή αλληγορική παραπάνω ιστορία..

 ΓΙΑΤΙ..ποιός από μας άραγε δεν ένιωσε το βλέμμα του φθόνου επάνω του..έστω και μια φορά..ποιός δεν γεύτηκε την κακία που απορρέει από το αδηφάγο τούτο συναίσθημα..στον επαγγελματικό μας χώρο..στον προσωπικό μας χώρο..στον ερωτικό μας..προπαντός χώρο..?
η φίλη σας Σοφία...
..................................................................................................................................................................

17 Ιανουαρίου 2018

''με τη μαγεύτρα ανάμνηση''....Σοφία Θεοδοσιάδη..

Με τη μαγεύτρα ανάμνηση τα βράδια ταξιδεύω..
σε ομορφιές που αγάπησα..και ό,τι γεύτηκα γυρεύω...
αγαπημένη μου φωνή..αγαπημένα χείλη..
αξιολάτρευτη μορφή..με συναντάς το δείλι..
θυμάσαι που κολύμπαγες στα πράσινα νερά μου..
γαλήνευε η λίμνη μας..σωπαίναν τα πουλιά..
τις χάρες που 'χει η ζωή..Θεέ μου τις γνωρίζω..
πολλές ζητούσαν τα φιλιά..τα χάδια σου ζητούσαν..
μα το δικό σου άγγιγμα..στο σώμα και στα χείλη..
ήταν σταλμένο βάλσαμο..μονάχα φυλαγμένο για τα με..
σαν λάδι που σιγόκαιγε..σαν λάδι σε καντήλι...
και σιγοκαίει κάθε που επιστρέφω..που γυρνώ..
στης αγκαλιάς..στης κοίτης σου τη λίμνη.. 
είχε και ζήλειες η ζωή..είχε καημούς κι αγώνα..
και με ''ζηλεύαν'' μερικοί..γιατί η δική μου η ζωή..
έχει τις ξένοιαστες..δικές μας τις στιγμές
ρομαντισμό αληθινό που ζωγραφίζει κάδρα..
 και χρωματίζει το με τέμπερες..το γέλιο της ψυχής..

''με τη μαγεύτρα ανάμνηση''....Σοφία Θεοδοσιάδη..
░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ 


............................................................................................................

Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒღ κρυμμένο γράμμα 9 ღƸ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ 15/1/2018





Τις πιο όμορφες θάλασσες..στα μάτια σου θα ταξιδέψω
Την ομορφότερη γη..στην καρδιά σου θα διαβώ
Τα ομορφότερα πανηγύρια ..
σαν αρλεκίνος στο γέλιο σου θα ζήσω..
Τα ομορφότερα τραγούδια η φωνη σου θα μου τα πει...... 

nikos davios 15/1/2018   6.14 π.μ.
..........................................................................................................................................................................................

16 Ιανουαρίου 2018

''στ' απάγκιασμα του δειλινού''....Σοφία Θεοδοσιάδη.


Συχνά..στ' απάγκιασμα του δειλινού..τα βήματα
έσερνε ως την έμπαση της θάλασσας..
εβρέχονταν τα πόδια της..απ' την αλμύρα 
των κυμάτων της..απ' την αλμύρα της ζωής της..
λόγια εχαϊδεύανε τ' αυτιά..
σταλμένα ως την αύρα της ψυχής της...
του μπάτη που εφτανε από βαθιά... 
η υπομονή..η υπομονή..
 νικήτρια βγαίνει της ζωής..της σιγοτραγουδούσε...
να την προσμένεις..να την καρτεράς..
να την τυλίγεις την αγάπη..
να τηνε ντύνεις στα ζεστά..στης νύχτας το μπουγάζι..
ως την δική..την ποθητή σου πάλι τη βραδιά..
στης νοστιμάδας της τη γεύση..
ακριβή η στιγμή..απλήρωτη η νυχτιά.
σιωπές που γράψαν χίλιες λέξεις..
και του κορμιού σου το άρωμα αποτύπωμα...
για μια φορά ξανά..
άσβηστο αποτύπωμα στη μνήμη του κορμιού της...
μελάνη σινική και ανεξίτηλη..
για μια φορά εραστές..
για πάντα το τραγούδι της..έγραφε..''εραστές''..
η δύναμη του έρωτα στης σκέψης της τα θέλω...
έρωτας ασυνήθιστος..δε μοιάζει ''τον''
που κρύβεται στα περιθώρια τετραδίων...
 σελίδες γράφει μαγικές..πάπυρων φυλαγμένων..

 ''στ' απάγκιασμα του δειλινού'' - Σοφία Θεοδοσιάδη...
░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ 

..................................................................................................................................

13 Ιανουαρίου 2018

'''είδαν τα μάτια μου ομορφιές''' - Σοφία Θεοδοσιάδη....




Είδαν τα μάτια μου ομορφιές...
στα πρωινά τα ηλιόλουστα..μα και τα παγωμένα...
είδαν τα μάτια μου χαρές 
που την καρδιά μου την τυλίξανε..
στ' αγιάζι να αντέχει..να αψηφάει το χιονιά..
το παραμύθι ν' αρχινά..σε ανέμους δυνατούς...
Ευχαριστώ μεγάλο στέλνω της ζωής..
στο πρώτο το κελάηδημα του αηδονιού..
Ευχαριστώ μεγάλο στέλνω και σε σένανε..
που  στην καρδιά μου γίνεσαι ήλιος ο ζωογόνος...
ανθούν οι ξεχασμένοι μου οι σπόροι μου...
καρπίζουνε στο δύσκολο καιρό ...
Ευχαριστώ..για τα κοχύλια..για τις θάλασσες..
για τα ταξίδια που μου χάρισες ζωή..
μες στα καράβια σου..με τις ψηλές αντέννες .......

'''είδαν τα μάτια μου ομορφιές''' - Σοφία Θεοδοσιάδη
............................................................................................................

Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒღ κρυμμένο γράμμα 8 ღƸ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ 13/1/2018




Κόντρα πηγαίνεις στον καιρό τα όρτσα δεν τα ξέρεις
Σε βάρκα μπήκες με πανί που πας και τι θα φέρεις
Μήπως το αστέρι του βοριά για το κρυφό κοχύλι
φέρε μου μόνο ένα φιλί απ' τα γλυκά της χείλη
Να το φορώ τα Σάββατα γιλέκο και σημαία
Στην γύρα μου τις Κυριακές δίπλα στην προκυμαία

n.davios    13/1/2018   8.49 π.μ

(πρωινο Σαββάτου για την λατρεία μου )  
..................................................................................................................................   

12 Ιανουαρίου 2018

''κύκνος κι αν εκαμώθηκες''....Σοφία Θεοδοσιάδη.

Κύκνος κι αν εκαμώθηκες..μιας κάργιας είχες τα φτερά..
στην ομίχλη της..στις καλαμιές της όχθης της ..
 μιας λίμνης άγνωρης για σε..στα πράσινα νερά..
υποχθόνεια..στα σκοτεινά..έψαχνες τη λαλιά σου
και σ'ένα ''Κύκνειο άσμα'' σου λησμόνησες..
στη μεταμόρφωση τη στιγμιαία σου..επαρασύρθηκες..
είχε μια αίγλη όσο να πεις..το αυτοπρόβλητο ''Εγώ'' σου...
ελίτ αυτολογίζοσουν και όλων των πετάμενων..
στα παγωμένα τα νερά τα Χειμωνιάτικα ..
θα σταματήσεις πια να κρώζεις και να τραγουδάς 
και στο βυθό της η σιωπή σου θα ακουστεί..   
Απομεινάρια και υπολείμματα
μιας παγωμένης λίμνης πια τα νούφαρα....
απ' τα τσαλαπατήματα μιας κάργιας άγαρμπης ωσάν κι εσέ
που το λευκό το καμουφλάζ..κύκνου ήσουν φορεμένη..
μα από τα παράριζα..απ' τα ξεριζωμένα νούφαρα...
νέα βλαστάρια ανθούν...
σταμάτα να καυχιέσαι και να χαίρεσαι ...
και τον ψηλό σου τον λαιμό να τον τεντώνεις....
οι  αληθινοί οι κύκνοι απαλοκολυμπούν..
έχουν αγνά..λευκά και τα φτερά τους..
δεν ξεριζώνουν υποχθόνεια ομορφιές..
μα τα μιμητικά τα χαζοπούλια σαν θα νεκρωθούν..
κουφάρια του βυθού θα απομείνουν..
Κύκνος ονειρευόσουνα πως εγεννήθηκες...
μα όνειρο μονάχα ήτανε για σε..
σαν απ' το όνειρο εξύπνησες...
μέσα στης λίμνης τα νερά εκαθρεφτίσθης...
και ο καθρέφτης της σκληρός σου μήνυσε..
πως κάργιας είχες τη μορφή.. 
σαν μαραθούν λοιπόν τα νούφαρα τριγύρω σου ..
.άχαρα..άσκοπα..μοναχικά..και ανόητα ...
μέσα στην λίμνη σου την τεχνητή...
απελπισμένος ''κύκνε'' γιαλαντζί..περήφανε και ανόητε ...
εσύ θα μου πλανιέσαι....
Ασήμαντα ..μικρά κι ευάλωτα τα νούφαρα ...
μα σε μια θύμισης..στου χρόνου τη ρωγμή
θα αναλογίζεσαι τα μεταξένια τους τα πέταλα ...
πως τα φτερά σου τα κατάλευκα αγγίξαν...
όσο και αν επροσπάθησες να αρνηθείς..
και το περήφανο το βλέμμα σου
επάνω τους με αγάπη να ακουμπήσεις..
Με κύκνο έμοιαζες εσύ...
μα κύκνος μέσα σου δεν ήσουν...

 '' κύκνος κι αν εκαμώθηκες'- Σοφία Θεοδοσιάδη....

░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ ░ 


...................................................................................................................................................................

10 Ιανουαρίου 2018

''σοδόμισαν τις έννοιες''....

Πόσες φορές στο είπα εκείνο το τραγούδι
πόσες φορές έπαιξα το ρόλο που μου έδωσες
στον θίασό σου  ενας κομπάρσος, μα είχα θράσος
Πόσα βιβλία δεν με τάισες για χρόνια
πόσες δεν ήταν οι νότες που μου έμαθες
και ήρθαν ..με τους χάρτινους γιακάδες
και με αυτό το δήθεν στην ματιά τους
παραμυθάδες .... θρίλερ ενηλίκων

Άξεστοι βιαστές της γλώσσας 
σοδόμισαν με τον ξύλινο λόγο τις έννοιες..
και αγωνιάς και θυμώνεις και μου πικραίνεσαι
και έτσι όπως δαγκώνεται ο λόγος
από πιτσιρικάδες που το παίζουν μεσσίες
μου θυμώνω....έτσι όπως στην βολεμένη
μίζερη μοναξιά, του καθώς πρέπει του σέρνομαι....
Εσείς που καταλαβαίνετε, γιατί σηκώνετε τους ώμους
υπάρχουμε αλήθεια ή απλώς βρισκόμαστε?
και αυτά τα χαρτιά που μου έδωσαν πριν από χρόνια
πτυχία είναι  μωρέ, έτσι όπως τίποτα δεν κάναμε με ουσία
πτυχία είναι... για φτυχία ?

nikos Davios      11/12/2015
...............................................................................................................


''ο δρόμος''.....

Μέσα από τις ατέρμονες..δημιουργικές συζητήσεις μας..
μέσα από τη δημιουργική σου γραφή..
ακριβέ μου φίλε Νικόλα..
δεν προχωρήσαμε απλά τη σκέψη μας..
δεν στιγματίσαμε τις έννοιες..μα καταστάσεις των ανεπαρκών
 που κλήθηκαν ενίοτε να τις υπηρετήσουν..
Μιλώ για εκείνους τους υπουργούς Παιδείας..
που ανίδεοι όντες..σχεδίαζαν και σχεδιάζουν επί χάρτου
προγράμματα ανούσια για τη μόρφωση..
μα όχι για την καλλιέργεια των παιδιών μας..
Και αν η γυναίκα εγκυμονεί εννέα μήνες
 για να φέρει ένα μωρό στον κόσμο..

η ποίηση λέει ο σοφός μου και αείμνηστος δάσκαλος Λιαντίνης..
οφείλει να εγκυμονεί τουλάχιστον τρία χρόνια
 μελετώντας για να γεννήσει ένα ''ποίημα''...
( αναφέρεται στο βιβλίο του Ελληνικά..με περίσσεια εξήγηση )
και ναι..η πείρα..η γνώση..το ταλέντο και ο ''δρόμος''..
 η ίδια η ζωή του ποιητή..γεννά την ποίηση..
Κι εγώ ..θιασώτης της δια Βίου μάθησης..
ευχαριστώ εσένα που μου εμπιστεύθηκες πριν δυο χρόνια
το σπουδαίο ποίημα τούτο..μα οφείλω πλέον να το μοιραστώ
και με άλλους που σκέπτονται..που αγωνιούν
και που φροντίζουν για την αληθινή παιδεία..
Ευχαριστώ ακριβέ μου Νικόλα !!!

η φίλη σου Σοφία Θεοδοσιάδη.
...............................................................................................................

9 Ιανουαρίου 2018

''μιας καλημέρας''.........




Έστησε στο κήπο σου τσαντίρι της
αυτή η τσιγγάνα καρδιά μου 
να δει το πρωινό σου βλέμμα 
και με την κιθάρα της  να σου αρπίσει 
το νιογέννητο ήλιο..γνέφοντάς σου καλημέρα 
στου σ' αγαπώ την όχθη...

nikos Davios...9/1/2018.
........................................................................








...................................................................................................................................................................................................................................